Hayatta ikinci şansa yer yok(muş)!

Bugün kötü bir gün, zor bir gün, zaman geçmiyor…Çok sevdiğim bir insanı, kardeşimi kaybettim. Kendimi berbat hissediyorum. İyi bir abla olamadığım için çok üzgünüm, onun kendini öldürmesine müsade etmiş gibi hissediyorum. Mutlaka başka türlü olabilirdi ama böyle oldu. O dertlerini içine attı, paylaşamadı, atamadı üzüntülerini, birikti birikti organlarına zarar verdi bu üzüntüler, acılar, sıkıntılar ve öldü…tekrar yazsam acaba idrak edebilir miyim? öldü… Sanmıyorum.

Hayatımda 2. kez bu kadar çok sevdiğim bir insanı kaybediyorum. İlki bana annemden daha fazla annelik yapmış ve beni daha çok sevmiş olan kayınvalidem. Ben daha onun ölümüne alışamadım ki, 2 yıl oldu, hala kapı çalacak gelecek diye bir umutla bekliyorum. Hala Deniz “babaanne” dediğinde tüylerim diken diken oluyor, yutkunuyorum… Onu öyle çok özlüyorum ki, burnumda tütüyor. Onun özlemi başka hiçbir özleme benzemiyor çaresi yok çünkü… En son konuştuğumuzda “Pazartesi arayacağım sana birşey soracağım” demişti, bir daha hiç görüşemedik. O yüzden hala bana biri “sonra anlatırım” dediğinde geriliyorum, annemin “sonrası” olmadı hiç, orda kaldı. Kimse bana “sonra anlatırım” demesin, ya anlatsın ya da anlatmasın ama gelecekten konuşmasın, bak annem beni hiç arayamadı, hala yanıyorum buna.

Kadir Pastutmaz… Küçücük çocuktu ilk tanıdığımızda, gencecik, öğrenmeye hevesli. Gazeteciliğin g’sini bilmezken, gazetenin kilit adamlarından oldu bir kaç senede ve tabii en sevilenlerinden. Çünkü doğuştan komik adam, kendisiyle dalga geçebilen, kompleksiz, neşeli, etrafa ışık saçan, iyi kalpli, kimse hakkında kötü konuşmayan bir çocuk… Hiç kimseye itiraz ettiğini, üzdüğünü bilmem… Belki de ondan bunlar başına geldi. Üzüntüleri içine attığı için. Keşke bağırıp kızsaydı onu üzenlere, küfretseydi, basıp gitseydi uzaklara da bu başına gelmeseydi… Keşke, keşke, yüzlerce keşke sıralayabilirim bununla ilgili.

Ama senden önemlisi yoktu be kardeşim, yoktu be anacım! Çok özleyeceğim seni, Deniz’e olan o sevgini, gözlerinin parlamasını, sıcak gülümsemeni… Bize çok acı bir ders verdin. Gencecik bir insanın da ölebileceğini, hepimizin aslında aciz varlıklar olduğunu gösterdin. Hayatta ikinci şansa yer yok(muş)  Bu kadar acı olmasaydı bu ders! Dayanılmaz…Allah herkese sabır versin… Nur içinde yat… Nefes alamıyorum inan.

402354_10151097350379145_1500636061_n

Reklamlar

3 thoughts on “Hayatta ikinci şansa yer yok(muş)!

  1. Canim basin sagolsun, malesef dogru soyluysun ikinci sansimiz olmuyor, hem zamsninda soylememek hemde harekete gecmemek, donusu olmayan seylere sebep olsbiliyor, mekani cennet olsun sevipte kaybettiklerimizin. Indsllsh bizler oldugunde tekrar onlarla baska bir hayat sansimiz olur

  2. İnşallah. Çok sağolun. Dostlar sağolsun lafını da anlar oldum. Çünkü geriye kalan başka şey yok.. Sahip olduğumuz tek şey şu an. Şu an yaşıyorsan, tamam, mutlu olmamak için hiçbir nedenin yok. Sağlığın yerinde mi, sevdiklerin iyi mi, o zaman herşey güzel, gerisi yalan…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s