Anne-baba kitaplığı: “Çocuğum Yemek Yemiyor”

Sürekli bebek eğitim ile ilgili kitaplar okuyup ilham almaya ve kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Bundan sonra okuduğum kitaplar ile ilgili yorumları burdan paylaşacağım.

İlk paylaşmak istediğim kitap tüm annelere son derece faydalı bilgiler vereceğine inandığım; Carlos Gonzales’den “Çocuğum Yemek Yemiyor”

Öyle ufuk geliştirici bir kitap ki özellikle yemek konusunda ısrar etmenin ne kadar gereksiz olduğunu içselleştirmemi sağladı. Bunu okuduktan sonra Deniz’in yemesiyle ilgili çok ama çok rahatladım. Israr etmeyi kestim ve onun da yemeğe karşı ilgisinin arttığını gördüm. Zorlama olmayınca daha fazla merak etmeye başladı. Bu şekilde yemeği artık bir sorun olmaktan çıkardık çok şükür.

Yemek yemeyle ilgili en önemli önerisi; çocuğu hiçbirşeye zorlamayın. Uçak yapmayın, televizyon karşısına koymayın hiçbir şekilde oyalamaya çalışmayın! Aslında çok basit gibi görünüyor değil mi? Bir de biz anneler çok abartıyoruz sanki bu yemek olayını, kitabın kapağında dediği gibi “Israr etmeyin, birlikte eğlenin” Her konuda böyle yapsak herşey daha kolay olmaz mı sanki?

Bir de yemek miktarını ne kadar abarttığımı anlamamı sağladı. Benim yiyebileceğimden fazla şeyi çocuğun yemesini bekliyormuşum, ne komik 🙂 Boyutlar düzelince, beklentiler makul düzeye çekilince mutsuzluklar da azaldı tabii!

Kitaptan öğrendiğim en önemli konu; 1900lerin başında annelerini 2 yaşına kadar sadece emzirdikleri oldu. Ek gıda verme ihtiyacı hissedilmiyormuş o zaman. 2 yaşından sonra meyve ile başlayıp diğer yiyecekleri keşfediyorlarmış ve gayet de sağlıklılarmış. Yani bu ek gıdanın bu kadar erkene gelmesinin en büyük nedeni kadınların çalışmaya başlaması imiş. Farkettim ki çok acele ediyoruz ek gıdaya başlarken. 5 ya da 6. ayda başlanan içinde binbir çeşit şey olan çorbalara gerek yokmuş. Ben ek gıda konusunda hiç acele etmemişim ama şimdiki aklım olsa daha da yavaştan alırdım.  Bu konuda anneler yazarı Gill Rapley, Tracey Murkett olan “O tabak bitecek mi?” kitabını öneriyorlar. Ona da bakmak faydalı olur diye düşünüyorum.

Ayrıca bu kitap düştüğümüz bir yanlışı anlamamı sağladı. Nedense bebek ilk aylarında doymadıysa hep mama verilmesi önerilir. Bizim doktorumuz da bunu önermişti, ne kadar saçmalamış. Neden daha fazla emzirmesi önerilmez o gariban anneciğe? En sağlıklısı o hem bebek hem anne için. O kadar mantıklı ki. Yeni annelerin büyüklerin baskısından kurtarmak için bu bilgi ne kadar yararlı olurdu değil mi?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s