Yeni anne, canım anne; emzik candır, korkma!

Deniz doğduktan bir hafta sonra ablam bizdeydi bana yardım etmek için, emzik verelim fikrini ilk o ortaya attı. Ben de o zamanlar bir yerde okumuştum, ilk bir ay vermemek gerekiyormuş meme ile problem yaşamasın diye, istemiyordum vermek. Bir de oldum olası o emzikli görüntüyü sevmem, ne bileyim hiç doğal gelmiyordu gözüme, ağzında kauçuk bir şey, cuk cuk cuk… Yine de ablam uykuya geçmekte zorluk çekiyor deyince, vermeye ikna oldum.

maggie-simpson-imagen

Anam, o ne güzel birşeymiş. Zaten yeni doğum yapmışsın, vücudun yorgun, sen yorgun, çocukcağzım da sürekli kucağında bir türlü uykuya geçemiyor, anam emzik harika birşeymiş diye düşündüm. O zamandan sonra da 5,5 aya kadar sadece uykuya geçerken emziği verdim, uyuduğunda ağzından çektim aldım, ya da kendi attı. Ama hiç uykusu bölünüp de “emziğim nerde” diye ağlamadı, sanırım o kadar alışmamıştı.

Bundan sonrası benim “başarım”, 5,5 aylıkken ben boncuğun emziğini değiştirdim, çünkü dükkanlarda görmüştüm “0-3 ay”, “3-6 ay” yazıyordu. Dedim herhalde zamanı geldi, aferin bana! Gel gör ki o sırada tam bizimki parmakları emmenin ne kadar tatlı olduğunu farkediyordu. Hah, hal böyle olunca bizim oğlan dedi ki, “ben bu koca emziği ne yapayım, parmağım pek tatlı!” Attı emziği, başladı parmağa… Ondan sonra da ne yaptıysak vazgeçiremedik. Görüntü olarak bana çok sevimli geliyordu ama herkes bıraktırmanın çok zor olacağını söylüyordu. Bir de yurdum insanında parmak emen çocuğa karşı enteresan bir önyargı var, sanki çok kötü birşeymiş gibi bahsediyorlardı hep. Ben de çok soğuk davranıyordum bu tepkilere. Ya kötü birşey olsa bunca çocuk yapar mı bunu? Belli ki çok keyif alıyorlar, emzikten ne farkı var ki? Bıraktırması emzikten daha zor ona katılıyorum ama görüntü olarak daha kötü değil bence…

Canım yeni anne, korkma emzikten! Vallahi çok rahatlatıyor çocuğu. İnan bana daha rahat uyutacaksın, daha huzurlu uyuyacak. Her ağladığında ağzına emziği tıkmadığın sürece sorun yok ki, inan o da senin elinde. Sadece uyurken vereceksin o kadar. Sonra elbet bıraktırırsın, çocuk da zaten bir süre sonra istemiyor. Sen bakma kimsenin lafına, korkutmasına, sen kolayına nasıl geliyorsa, yüreğin ne diyorsa onu yap…

P1000160

Bu el-ayak-ağız hastalığına yakalanınca, tek iyi taraf Deniz kuzusu parmağı emmekten vazgeçti. Zira biz sürekli babasıyla kafasına sokmaya çalıştık, “bak oğlum ağzına parmağı soktuğun için mikrop kaptın, canın bu yüzden çok acıdı” diye. Nitekim işe yaradı! O canı acıdığı dönemde bir bıraktı parmağı şimdi ihtiyaç duymuyor artık. Boş durduğu her an aklına ilk gelen buydu, nihayet geçti… Biz zaten bu mikrop olayı yüzünden bıraksın istiyorduk. Tabii ki güzel bir tarafı daha var, şimdi uykuya geçmekte biraz zorlanıyor. Ama elbet alışacak, kendi kendine uyuma konusunda bir adım daha attı sonuçta… Hep söylüyorum, herif kendi kendine sigarayı bıraktı bir anlamda, ona o kadar keyif veren birşeyi bir anda bıçak gibi kesti vallahi. Yine şu düşüncemde haklı çıktım, herşeyin bir zamanı var, sadece çocuğa güvenmek gerekiyor. Darısı bezin başına! (ne zaman bırakırsak artık)

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s